Czas przyszły z will
Czas przyszły z will ma niezależnie od podmiotu postać „will + forma podstawowa czasownika” i wyraża spontaniczną decyzję, wolę albo przewidywanie co do tego, co się wydarzy. Po 3.
Wyjaśnienie
Czas przyszły z will ma niezależnie od podmiotu postać „will + forma podstawowa czasownika” i wyraża spontaniczną decyzję, wolę albo przewidywanie co do tego, co się wydarzy. Po 3. osobie liczby pojedynczej też nie zmienia się w wills, lecz zostaje will.
A. Forma — will + forma podstawowa
will jest czasownikiem posiłkowym, więc jego postać jest niezmienna niezależnie od podmiotu, a po nim zawsze stoi forma podstawowa czasownika. Wzór sprowadza się do jednego: will + forma podstawowa.
| Podmiot | will + forma podstawowa | Przykład |
|---|---|---|
| I | will go | I will go home. |
| you | will go | You will go first. |
| he / she / it | will go | She will go tomorrow. |
| we | will go | We will go together. |
| they | will go | They will go by train. |
- I will send the email later. (Wyślę ten e-mail później.)
- He will start a new job next week. (On zaczyna nową pracę w przyszłym tygodniu.)
- We will finish the report today. (Skończymy ten raport dzisiaj.)
B. Użycie — spontaniczna decyzja, wola, przewidywanie
will stosuje się do spraw postanowionych spontanicznie w chwili mówienia, do woli i obietnicy, że się coś zrobi, oraz do przewidywań opartych na własnym osądzie i przekonaniu. Przy planach już ustalonych naturalniejsze jest be going to.
| Zastosowanie | Cecha | Przykład |
|---|---|---|
| Spontaniczna decyzja | postanowienie w chwili mówienia | The phone is ringing. I will get it. |
| Wola, obietnica | chęć, żeby coś zrobić | I will help you with the boxes. |
| Przewidywanie | osąd, przekonanie | I think it will rain tomorrow. |
| Zwykły fakt przyszły | tak po prostu będzie z czasem | She will be 30 next year. |
- The bag looks heavy. I will carry it for you. (Ta torba wygląda ciężko. Poniosę ją Pani.)
- I think Anna will like this gift. (Wydaje mi się, że Annie spodoba się ten prezent.)
- Don't worry. Everything will be okay. (Proszę się nie martwić. Wszystko będzie dobrze.)
- Kevin will turn 25 this summer. (Kevin kończy tego lata 25 lat.)
C. Forma skrócona — 'll
W mowie potocznej dużo naturalniej jest skracać will do 'll i przyklejać je do podmiotu, przy czym dołącza się tak samo do każdej osoby. Zwłaszcza przy spontanicznych decyzjach używa się prawie zawsze skrótu.
| Pełna forma | Skrót | Przykład |
|---|---|---|
| I will | I'll | I'll call you back. |
| you will | you'll | You'll love this movie. |
| he will | he'll | He'll be here soon. |
| she will | she'll | She'll understand. |
| it will | it'll | It'll be fine. |
| we will | we'll | We'll see you tomorrow. |
| they will | they'll | They'll arrive at 8. |
- I'll take the small one, please. (Poproszę ten mały.)
- She'll be at the meeting at 3. (Ona będzie na spotkaniu o trzeciej.)
- We'll talk about it tomorrow. (Porozmawiamy o tym jutro.)
- They'll be here any minute. (Oni będą tu lada chwila.)
Najważniejsze punkty
- 1will jest czasownikiem posiłkowym, więc jego postać zostaje ta sama niezależnie od podmiotu, a po nim zawsze stoi forma podstawowa czasownika — to największa różnica wobec czasowników zwykłych. (np. She will go. — She wills go. jest błędne)
- 2Do spraw postanowionych spontanicznie w chwili mówienia używa się will, a przy planach ułożonych z góry naturalniejsze jest be going to — proszę wyrobić sobie to wyczucie. (np. The phone's ringing. I'll get it.)
- 3W mowie potocznej niemal zawsze używa się skrótu 'll, który dołącza się tak samo do każdej osoby — proszę poznać ten zwyczaj. (np. I'll / he'll / they'll)
- 4Polskie „zrobię to, zrobię, mam zamiar to zrobić” można wyrazić w całości przez will — z tą wiedzą użycie w każdej sytuacji staje się naturalne.
- 5Po will nigdy nie dodaje się to — proszę trzymać się tej reguły. (np. I will call you. — I will to call you. jest błędne)