Wyrazy względne - pominięcie zaimka względnego
Zaimek względny można pod pewnymi warunkami pominąć. Dopełnieniowy zaimek względny (whom / which / that) da się pominąć zawsze, a gdy „podmiotowy zaimek względny + czasownik be” stoją razem, można opuścić oba naraz, tak…
Wyjaśnienie
Zaimek względny można pod pewnymi warunkami pominąć. Dopełnieniowy zaimek względny (whom / which / that) da się pominąć zawsze, a gdy „podmiotowy zaimek względny + czasownik be” stoją razem, można opuścić oba naraz, tak że zostaje po nich wyrażenie z imiesłowem, z przymiotnikiem albo z przyimkiem.
A. Pominięcie dop. zaimka — whom / which / that
Zaimek względny, który wewnątrz zdania podrzędnego pełni rolę dopełnienia, można pominąć — dotyczy to whom, which i that — a w mowie potocznej pominięcie brzmi o wiele naturalniej. Zapamiętaj zasadę dopełnieniowy zaimek względny = można pominąć. Podmiotowego zaimka względnego (who / which) co do zasady nie da się pominąć samego.
| Zdanie pierwotne | Forma z pominięciem |
|---|---|
| The man whom I met is a doctor. | The man I met is a doctor. |
| The book which she gave me is good. | The book she gave me is good. |
| The person that I trust is my friend. | The person I trust is my friend. |
| The woman who called me is my aunt. | (X: podmiotowego nie wolno pominąć) |
- The song (that) I heard on the radio was catchy. (Piosenka, którą usłyszałem w radiu, wpadała w ucho.)
- The email (which) you sent yesterday arrived this morning. (E-mail, który wysłałeś wczoraj, dotarł dziś rano.)
- The teacher (whom) we like the most is Ms. Lee. (Nauczycielka, którą lubimy najbardziej, to pani Lee.)
- The dish (that) she cooked was delicious. (Danie, które ugotowała, było pyszne.)
B. Pominięcie podmiotowego zaimka razem z be
Gdy po podmiotowym zaimku względnym (who / which / that) następuje czasownik be, można opuścić oba naraz. W efekcie zaraz po rzeczowniku staje naturalne wyrażenie z -ing / p.p. / przymiotnikiem / przyimkiem, a znaczenie pozostaje takie samo jak w zdaniu podrzędnym. Zapamiętaj w zestawie zasadę podmiotowy + be = można pominąć razem.
| Zdanie pierwotne | Forma z pominięciem |
|---|---|
| The girl who is standing there | The girl standing there |
| The car which is parked outside | The car parked outside |
| The man who is in the office | The man in the office |
| The book which is on the table | The book on the table |
- The people who are waiting for the bus look cold. → The people waiting for the bus look cold. (Ludzie czekający na autobus wyglądają na zmarzniętych.)
- The window which was broken yesterday has been repaired. → The window broken yesterday has been repaired. (Okno wybite wczoraj zostało naprawione.)
- The letter which is on your desk is from Anna. → The letter on your desk is from Anna. (List leżący na Pana biurku jest od Anny.)
- The child who is afraid of dogs is hiding. → The child afraid of dogs is hiding. (Dziecko bojące się psów się chowa.)
C. Co zostaje — imiesłów, przymiotnik, przyimek
Po opuszczeniu podmiotowego zaimka i be zostają trzy główne rodzaje wyrażeń: wyrażenie z imiesłowem czynnym (-ing) mówi o działaniu w toku, wyrażenie z imiesłowem biernym (p.p.) o czynności wykonanej na czymś, a wyrażenie z przymiotnikiem lub przyimkiem o stanie i położeniu. Ta forma skrócona znaczy to samo co zdanie podrzędne, ale jest o wiele zwięźlejsza, więc w prawdziwym angielskim pojawia się bardzo często.
| Co zostaje | Znaczenie | Przykład |
|---|---|---|
| wyrażenie z -ing | działanie w toku | the boy running in the park |
| wyrażenie z p.p. | czynność wykonana na czymś | the letter written in Korean |
| wyrażenie z przymiotnikiem | stan | the box full of books |
| wyrażenie z przyimkiem | położenie, relacja | the book on the table |
- The man talking to Anna is her boss. (Mężczyzna rozmawiający z Anną jest jej szefem.)
- The report written by Kevin is impressive. (Raport napisany przez Kevina robi wrażenie.)
- The children happy with their gifts are laughing. (Dzieci zadowolone z prezentów się śmieją.)
- The keys on the counter belong to me. (Klucze leżące na blacie należą do mnie.)
Najważniejsze punkty
- 1Dopełnieniowy zaimek względny (whom / which / that) można w każdym wypadku pominąć, a w mowie potocznej brzmi to naturalniej. (np. The man (whom) I met, The book (which) she gave me)
- 2Podmiotowego zaimka względnego (who / which) co do zasady nie da się pominąć samego. (X: The woman called me is my aunt.)
- 3Za to połączenie podmiotowego zaimka z czasownikiem be można opuścić w całości, a po rzeczowniku zostaje wyrażenie z imiesłowem, przymiotnikiem albo przyimkiem. (np. The girl standing there = The girl who is standing there)
- 4Jeśli po pominięciu zostaje -ing, rozumiemy to jako działanie w toku, a jeśli p.p. — jako czynność wykonaną na czymś. (np. talking = w toku, broken = czynność wykonana na oknie)
- 5Pomijanie zaimka względnego to praktyczne narzędzie skracania zdań, chętnie wykorzystywane w mowie i w piśmie.